سلام

می دانم که می شنوی صدایم را

می دانم که به حرمت حریمت

 برای چندمین بار زمزمه می کنی تمام عاشقانه های

 دنیارا در گوش کر من

و تنها به تو می توانم گفت

حرف هایی را که سکوت کرده اند

با دست های خالی ای که انگار لال شده اند

که تو تنها کسی هستی

که ترجمه ی تمام زبان های نا نوشته را می دانی

و معنای همه ی نگاه های نا گفته را هم

پس باز هم

سلام

---

تو همیشه تند می روی

ومن انگار همیشه کند بوده ام

تو همیشه حرف می زنی

و من همیشه گوش می دهم

انگار که این قانون ما شده است

اما تو را به جانی که دیگر ندارم قسم

این بار آهسته تر برو

جاده امروز  خیلی بیرحم شده

پ.ن جاده تنها بود انگاری

بر تنش جا پای غم ها بود انگاری

چشمانم را بردی

شکایتی نکردم

کمرم را شکستی

دم نزدم

قلبم را شکستی

هیچ نگفتم

اما بال هایم را از من نگیر

آخر من مرغ مهاجریم